Promocja ebooka

Jak można promować ebooka i zwiększyć jego sprzedaż?

WOŁOSZYK 2015 pla

Spotkanie autorskie

W dniu 27 kwietnia 2015 roku w Łodzi odbędzie się wieczór autorski Piotra Wołoszyka.

Piotr Wołoszyk jest autorem kilku powieści w tym tej pod tytułem „Opuścić wczoraj”.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych, którzy będą w okolicy na to spotkanie.

Bałucki Ośrodek Kultury, godzina 18 ul. Żubardzka 3.

Niezapomniany

Niezapomniany

Gdzieś na świecie mieści się Kontynent. W przeciwieństwie do tego Starego, ten ma nazwę – Ghul. Gdzieś na tym kontynencie mieści się jedyne miasto – Arkan. Gdzieś w Arkan porucznik Sznajder bierze kolejny łyk wódki wyduszając z butelki ostatnią kroplę życia… „Niezapomniany” jest kolejnym kryminałem. Kolejną historią morderstwa, policjanta, nałogu. Podobnie jak we wszystkich kryminałach świata, autor zachęca czytelnika do przebycia drogi od zabójstwa do pojmania sprawcy. Jednak jest coś jeszcze. „Niezapomniany” opowiada inną historię. Starą jak sam człowiek, ale wyrzuconą w podświadomość. Historię dramatycznej próby pozostawienia czegoś po sobie. Zapisania się choć w jednej pamięci. Pośród niejasnego prawa bohaterowie muszą zmierzyć się z mordercą, który jako pierwszy morduje bez jasnego motywu oraz z własnym lękiem przed byciem zapomnianym. Jak poradzą sobie z tym zadaniem?

Między snem a jawą

Stefania Jagielnicka – Kamieniecka autorka wielu powieści tym razem proponuje nam książkę „Między snem a jawą”. Jest to historia młodej kobiety, od dzieciństwa do dojrzałej dorosłości. Bohaterka, Ewa Bogucka, migawkowo wspomina czasy dziecięce, rodziców, szkołę, a następnie dość szybko przechodzi do okresu wczesnej dorosłości, gdzie uwagę kieruje na związki z mężczyznami oraz początkowe doświadczenia w pracy zawodowej.

Bohaterka wypalona mało atrakcyjnymi i ambitnymi zawodowymi obowiązkami zostaje dziennikarką i niemal równolegle zaczyna angażować się w działalność „Solidarności” na Śląsku. Będąc działaczką nurtu opozycyjnego komunistycznej władzy jest prześladowana a następnie uwięziona. Ewa wyjeżdża z Polski po tym jak jej bliskim przypadkowo zdarzają się „wypadki”. Książka przedstawia nie tylko tragiczny obraz tamtych czasów, ale też stronę psychologiczną – relacji międzyludzkich, ale też przyjaźni i braku zaufania względem przyjaciół. Szczególne znaczenie ma fakt, iż losy bohaterki Ewy Boguckiej to w rzeczywistości wspomnienia autentycznej, w ówczesnym czasie znanej na Śląsku i nie tylko działaczki „Solidarności” , pod którą kryje się sama autorka Stefania Jagielnicka – Kamieniecka.

Wyspy Paprykarzowe Anety Skarżyński

Wyspy Paprykarzowe”, to świetna lektura dla osób w każdym wieku. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że książka adresowana jest do dorastających nastolatek ale zapewniam, że przeczyta ją każdy, śmiejąc się do rozpuku.

 

- Pani Aneto, major chciałby panią usłyszeć – kapitan podaje mi słuchawkę.

- Dziękuję! Hr, hr hr… Aaaaaaaaaaaaaaaa, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, aaaaaaaaaaaaaaaaaaa – i przelatuję pasaż sopranowy po całej skali, starając się zaśpiewać najmocniej, jak umiem.

Tymczasem po drugiej strony słuchawki panuje głucha cisza. Czemu nikt się nie odzywa? Co, u licha?

- Halo?

- Na litość boską, co pani!? Chciałem tylko porozmawiać, po – roz – ma – wiać, a omal nie straciłem bębenków!

 

Jest to książka typowo familijna, pełna śmiesznych historii, napisana lekkim i barwnym, pełnym neologizmów językiem. W dodatku nostalgiczna łza może się zakręcić wszystkim „szpetnym czterdziestoletnim”, ponieważ powieść toczy się w drugiej połowie lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, zatem w czasie, kiedy dorastali dzisiejsi czterdziestoparolatkowie. Każdy czytelnik, niezależnie od wieku, znajdzie w „Wyspach Paprykarzowych” kupę śmiechu i godziwej rozrywki. Ale i garść mądrych refleksji. Zatem, do czytania przystąp.

Lisek

Lisek, Pilot i Mały Książę – kolejnych 10 lat

Jeśli miałeś kiedyś okazję przeczytać światowej sławy książkę Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, z pewnością nieraz zastanawiałeś się, co mogło się wydarzyć dalej. Saint- Exupéry chciał ocalić od zapomnienia to, co najcenniejsze w dziecku – bezpośrednie okazywanie i nazywanie uczuć, szczerość, ufność, spontaniczność, odkrywanie świata i rządzących nim prawd moralnych i filozoficznych. „Lisek, Pilot i Mały Książę – kolejnych 10 lat” to kontynuacja przygód Małego Księcia i Pilota – kontynuacja jednak nietypowa, bo napisana przez polską autorkę. Choć, jak sama twierdzi, nie śmie porównywać się z mistrzem, stworzyła książkę, która z pewnością zaciekawi wszystkich fanów utworu francuskiego pisarza. „Narodziła się z tęsknoty. Z wiary w potęgę czekania, z psiej WIERNOŚCI i oddania.” Autorka podkreśla znaczenie przyjaźni, ale nie takiej na chwilę, na kilka miesięcy, ale przyjaźni do końca życia, na dobre i na złe. Zwraca uwagę na fałszywych przyjaciół, którzy pojawiają się w życiu każdego z nas i przestrzega przed ich złymi intencjami. Jednocześnie wierzy w przyjaźń prawdziwą – wartą poświęceń i pielęgnowania. Wie, że choć jesteśmy tylko ludźmi – istotami niedoskonałymi, to jednak potrafimy odróżniać dobro od zła i decydować, którą ścieżką podążymy. „Lisek, Pilot i Mały Książę – kolejnych 10 lat” to także opowieść o oswajaniu Liska, który może pojawić się w życiu każdego z nas. Koniecznie przeczytaj, jakie były dalsze losy przyjaciół. Ta historia, podobnie jak „Mały Książę” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, chwyta za serce!

Blef

Podwójny blef

„Podwójny blef” Juliusza Rafelda to początek serii sensacyjnych opowiadań z dwójką bohaterów, przyjaciół i byłych agentów służb specjalnych. Artur „Art” Master i Tomasz „Tom” Barski po latach działalności w służbach specjalnych szukają swego miejsca w cywilnym życiu. Nieoczekiwanie przekonują się, że zdobyte doświadczenie i kwalifikacje dają się wykorzystać w udzielaniu skutecznej pomocy bliźnim, krzywdzonym przez złych ludzi.

W opowiadaniu „No problem” zamożny biznesmen zwraca się do Arta w celu ratowania jego syna osadzonego w meksykańskim więzieniu, bez żadnych widoków na uwolnienie. Proponowana ilość pieniędzy przekonuje go do podjęcia wyzwania. Z pomocą dwóch kolegów rusza na wyprawę, by stawić czoła nieobliczalnym gangsterom.

Drugie opowiadanie „Zlecenie” to jak gdyby pokłosie poprzedniej historii. Tym razem porwana zostaje pewna dziewczyna. A że działania policyjne nie idą do przodu, to o pomoc zostaje poproszony ponownie Art z Tomem. Równolegle w dalekiej Ameryce komplikuje się sytuacja Juliana – tajnego agenta FBI. Zbieg okoliczności powoduje skrzyżowanie się ścieżek dwójki przyjaciół z Julianem.

Dynamiczny rozwój sytuacji owocuje powstaniem wspólnego frontu wobec wspólnego wroga. Kluczową rolę odgrywają porównywalne, nadzwyczajne kwalifikacje i talenty trójki doskonałych agentów.

Dziedzictwo piorunów

Dziedzictwo piorunów” to zbiór opowiadań o różnej tematyce. Jednak charakterystycznym akcentem dla nich wszystkich jest pojawiająca się tajemnicza burza. Powoduje ona wiele zmian w osobowościach niektórych ludzi, innych uwalnia od dotychczasowych obciążeń, a przede wszystkim zmienia istniejący świat. Książkę można odbierać na wielu płaszczyznach, jednak odnosi się wrażenie, iż przedstawia ona marną kondycję człowieka i cywilizacji, którą stworzył:

 

„Nie potrafię już współczuć ludziom. Nawet tym, którzy zdają się być niewinni. Człowiek jako zwierzę, jako gatunek, powinien być wyeliminowany już dawno. Ja powinienem to zrobić, póki miałem szansę. Postanowiłem jednak tę szansę dać innym. Chciałem pozwolić im spróbować odwrócić los przez niewtrącanie się. Chroniłem ostatnie bastiony natury, by być dla ludzkości tym światłem, którego sam nie otrzymałem. Światłem, które pozwoli im zmienić swoją historię”.

 

Autor w opowiadaniach bawi się konwencjami. Niektóre noszą znamiona literatury science fiction, romansu, horroru, obyczajowości. W jednym opowiadaniu pasażerka pociągu traci najbliższą osobę i gubi się w nowym świecie, w innym mały chłopiec walczy o przetrwanie w świecie czyhającym na jego życie. A jeszcze w innym dziecko ścigane przez demony odkrywa w sobie niszczycielską moc.

Dzieci Jonasza

Dzieci JonaszaJoanny Stańdy to zbiór nowel o samotności, smutku, bólu, o ludzkich wadach i słabościach, lękach i poczuciu winy. Są też jednocześnie wyznaniem wiary w to, że wszystko, co dzieje się w naszym życiu ma sens i jeśli nie będziemy się buntować przeciwko losowi lecz z rozwagą, mądrością oraz pokorą zechcemy przyjąć to, co nam zsyła, wszystko powinno potoczyć się pomyślnie.

Głównymi bohaterami są dzieci w odmiennym wieku, mieszkające w różnych krajach. Jednak problemy, z jakimi się borykają są podobne. Przedstawiają losy dzieci osamotnionych, niekiedy wyrwanych ze swoich rodzinnych korzeni, bądź dotkniętych przez los wskutek choroby. Autorka próbuje pokazać, co może czuć dziecko, które zbyt wcześnie zmaga się z problemami, z którymi niełatwo żyć nawet dorosłym. To głęboko poruszające historie o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi.

Opowiadania charakteryzuje niepowtarzalny nastrój i przenikliwość. Skłaniają do przemyśleń i stawiania pytań, na które trudno znaleźć odpowiedź. „Dzieci Jonasza” dostarczają wielu wzruszeń i poczucia wiary w to, że w końcu wszystko zacznie układać się lepiej.

notatki

Notatki o niebłahych sprawach

„Notatki o niebłahych sprawach” Bogdana Kluczyńskiego to zbiór krótkich przemyśleń i spostrzeżeń na różne tematy, w tym o charakterze poznawczym, egzystencjalnym, moralnym, filozoficznym, itd.

Autor na podstawie tych rozważań próbuje zachęcić odbiorcę do refleksji i przemyśleń w celu poszukiwania odpowiedzi na ważne pytania – ku „ubogaceniu” życia własnego oraz społecznego. Każdy z nas, w którymś momencie życia staje przed poruszonymi tu lub podobnymi problemami, wymagającymi konkretnego, bardzo często trudnego wyboru lub zajęcia stanowiska. Te i inne problemy nie omijają nikogo. Dlatego część z tych notatek spełnia rolę wskazówek i rad, które mogą okazać się pomocne przy rozwiązywaniu osobistych wątpliwości czy problemów.

Dorobek zawodowy Bogdana Kluczyńskiego to około siedemdziesięciu publikacji naukowych i popularno – naukowych oraz ponad dwadzieścia ekspertyz i sprawozdań ze zleconych tematów naukowo – badawczych. Jest także autorem ebooka z poezją o treści w przeważającej części refleksyjnej i poważnej.

Na przekór Ireny Dobosiewicz

Powieść „Na przekór” zostawi ślad w sercu i umyśle każdego czytelnika. Każdego, który przebrnie przez ponad dwieście stron, w większości zapisanych ludzkim cierpieniem. Największym z nich jest śmierć dziecka. U trzyletniej córki Agaty zostaje zdiagnozowany złośliwy guz w mózgu. Dziecku pozostaje maksymalnie rok życia… Zresztą, lekarze wykryli też u Agaty nieuleczalną chorobę. W kobiecie rodzi się bunt. Bunt przeciwko losowi zsyłanemu przez Boga.

Przypalała nerwowo papierosy, gasząc je w połowie. Mściwym, nienawistnym wzrokiem wciąż spoglądała na duży krzyż wiszący na ścianie. Wreszcie, nie mogąc dłużej zapanować nad narastającym napięciem, nad złością, która paliła wnętrze, nad bólem, który rozrywał serce, zatrzymała się przed nim i kurczowo zacisnęła pięści, tak mocno, że paznokcie boleśnie wbiły się w skórę i przez zaciśnięte zęby wycedziła.

- O ile jesteś…- na chwilę wstrzymała oddech – nienawidzę cię!! Jesteś potworem!!- i splunęła na podłogę.

Agata poradzi sobie jednak z tym cierpieniem, jednak w jej życiu uśmierzenie jednego bólu otwiera następny…

Wbrew pozorom jest to jednak powieść dająca wiarę i siłę. Dlatego polecam ją przede wszystkim tym czytelnikom, którym ich brakuje.

Go to Top