Promocja ebooka

Jak można promować ebooka i zwiększyć jego sprzedaż?

boska_seksualnosc

Boska seksualność czyli sztuka kochania sercem

„Boska seksualność czyli sztuka kochania sercem” Grzegorza Kaźmierczaka to wydanie II – uzupełnione. Książka jest esencją świadomości – kondensacją prawdy o niej, spisanej w przeciągu kilku dni, jako dar dla każdego. Dar kochania Sercem jest nieuchronny dla każdego, kto zechce doświadczać w Nowej Ziemi. Podniosła się twoja świadomość, a biorąc do ręki tę książkę dajesz szansę przebudzenia w sobie Daru Boskiej Seksualności i odkrycia największej tajemnicy człowieka.

Dla tych wszystkich, którzy odczują potrzebę dalszej pracy nad sobą, przypominam o poprzednich książkach będących pomocą w budzeniu świadomości Świata Ziemi.

„Przeniknijcie się świadomością boską, płynącą z kart tej książki, a ona pomoże wam wznieść się w niecodzienność, w nowy boski świat, poprzez poznanie, pokochanie prawdy o waszym Darze Seksualności, w każdym człowieku. Dar tego poznania da wam wyjście z zagubienia stojącego niżej zwierzęcego doświadczania człowieka na Ziemi. Płynące tu słowa to słowa mego syna, który poprzez jedność z JAM JEST, dar wam księgi tej czyni.”

pani_nela_z_saskiej_kepy_large

Pani Nela z Saskiej Kępy

„Pani Nela z Saskiej Kępy” Małgorzaty Mossakowskiej-Górnikowskiej to historia oparta na prawdziwym życiorysie. Większość bohaterów to postacie autentyczne. Lekko opowiedziane skrawki z życia, w tle dawna Warszawa: od czasów przedwojennych, poprzez okres okupacji i lata powojenne ze szczególnym uwzględnieniem jej peryferyjnej wówczas dzielnicy – Saskiej Kępy.

Brat Neli, Władysław Bieńkowski, był znanym socjalistą i działaczem politycznym. W rządzie Gomułki pełnił funkcję ministra oświaty. Za sprawą Flory – pisarki i poetki, przyszłej żony Władysława, Nela otarła się o świat przedwojennych, warszawskich literatów. O jej rękę zabiegał poeta Lucjan Szenwald, jednak jej serce skradł warszawski inżynier Stanisław, za którego wyszła za mąż. Zamieszkali na Saskiej Kępie. Mąż okazał się lekkoduchem, kobieciarzem i hazardzistą. Życie z nim dostarczyło jej wielu wyzwań.

erasmus

Erasmus – Bóg seksu i miłości

„Erasmus” jest debiutem literackim Anny Forestern. Tytuł może sugerować, że książka zawiera
nudny opis studenckiego trudu w zdobywaniu wiedzy na międzynarodowej wymianie.
Tymczasem autorka skupia się na zupełnie innej stronie Erasmusa – obyczajowości.
Każdy, kto choć trochę studiował wie, że życie akademickie (jeśli nie studiuje się medycyny lub
prawa) bywa czasem niezwykle barwnych doświadczeń. Jeśli do tego dołożymy obcy kraj, w
którym jesteśmy nieznani, intensywność tych barw mocno się wzmaga.
Anna Forestern opisuje dziesięć miesięcy studenckiego życia w hiszpańskiej La Coruni. Znad
książki unoszą się opary alkoholu, czasami narkotyków i odgłosy nieskrępowanych aktów
seksualnych.
Na bardziej pogłębione refleksje czytelnik raczej nie ma co liczyć, mimo że autorka podejmuje
takie próby:
…powiem ci, że nasza wolność tutaj polega też na tym, jak nasze doświadczenia, będące dość
często wykraczaniem poza wszelkie granice kultury, rozsądku, nie wspominając o dobrym
zachowaniu, ukształtują nas i jak dzięki nim będziemy funkcjonować w przyszłości. Niektórzy nie
wyniosą z Erasmusa żadnej lekcji na przyszłość, ale nie zapominajmy, że ten program uczy
samodzielności, mieszkania z innymi ludźmi, umiejętności poradzenia sobie w sytuacji, gdzie
rodzina jest bardzo daleko, ale przede wszystkim pokory. Tutaj na wydziale nikt cię nie zna, pani
z dziekanatu nie załatwi ci czegoś od ręki, a wykładający nie wiedzą, jakie miałeś oceny w szkole,
więc musisz sam sobie na wszystko zapracować.
„Erasmus” jest swego rodzaju fotografią. Co na niej widać? Przede wszystkim dysonans między
bardzo szeroką wolnością a młodymi ludźmi, którzy jej doświadczają, lecz najczęściej do niej nie
dojrzali…
reminiscencje_wspomnienia_i_refleksje_large

Reminiscencje – wspomnienia i refleksje

„Reminiscencje – wspomnienia i refleksje” Zdzisława Moczyńskiego to po prostu wiersze.

Autorem tomiku jest „starszy pan”, miłośnik poezji, który jak mówi pisanie wierszy czynił od młodych lat, aż po te – sięgające jego dojrzałości życiowej. Pasjonował się twórczością następujących pisarzy: K.I. Gałczyńskiego, J. Tuwima,I. Staffa, D. Leśmiana, W. Broniewskiego i wielu innych z tamtej epoki. Został im wierny w formie rytmów, rymów i formy, nie bacząc na krytykę współczesnych pisarzy.

Wspomnienia i refleksje to główny przekaz wierszy. Podzielone one zostały na cztery działy: „Z polany życia”; „Moje wędrowanie”; „Utracona miłość” i „Zima, Święta i Nowy rok”. Opowiadają o życiu autora, na którego byt składają się miłość, smutek, tęsknota, wszechobecna radość. Szczęście, przeżywanie i doznawanie podczas pisania o swoich pragnieniach i spełnianiu marzeń to nieodzowny element książki.

w_poszukiwaniu_zrodla_korzenie_cywilizacji_na_ziemi_large

W poszukiwaniu źródła

Książka „W poszukiwaniu źródła – korzenie cywilizacji na Ziemi”, poświęcona jest najstarszym, zaawansowanym kulturom na naszej planecie. Oficjalne teorie naukowe wskazują, że wyrafinowane cywilizacje powstały w okresie historycznym, jednak według licznych źródeł najbardziej rozwinięte cywilizacje datować należy na czasy prehistoryczne. W książce opisane zostały cztery cywilizacje, z których trzy rozwijały się i zakończyły swoje losy w prehistorii, a jedna miała swoją kontynuację przed kilkoma tysiącami lat. W pierwszej kolejności autor bardzo szczegółowo scharakteryzował dwa ośrodki kulturowe: Atlantydę i Mu- zlokalizowane odpowiednio na zaginionych dzisiaj lądach na Atlantyku i Pacyfiku. W publikacji, po pierwsze, podano wiele dowodów geologicznych potwierdzających jednoznacznie możliwość istnienia lądów na wspomnianych wyżej oceanach, a po drugie opisano szereg pozostałości materialnych, które nie mogły być wytworem prymitywnej ludności. Dodatkowym atutem publikacji jest połączenie faktów czysto naukowych z wizjami zaginionych cywilizacji niezwykle wiarygodnego amerykańskiego jasnowidza- Edgara Cayce’a. Łącząc ze sobą informacje wypływające z obu płaszczyzn postrzegania rzeczywistości wyłania się obraz bardzo spójny, jednoznacznie potwierdzający teorię, według której w odległej przeszłości na Ziemi działy się rzeczy wręcz niewyobrażalne dla współczesnych naukowców.

Autor zajął się także cywilizacją pochodzącą z terenów dzisiejszej Turcji. Głównym miejscem zainteresowania jest świątynia Göbekli Tepe, datowana na ponad 12 000 lat, której budowa przekraczała możliwości neolitycznej ludności. Ponadto, w książce zawarte zostały informacje na temat podziemnych miast w Turcji oraz śladów po zaawansowanej cywilizacji sprzed… 14 milionów lat, które znalezione zostały w Dolinie Frygijskiej.

Ostatnią cywilizacją opisywaną na kartach książki jest kultura starożytnego Egiptu. Poszukiwania autora dowodzą, że kultura ta, faktycznie istniała w okresie historycznym, lecz największy rozwój zanotowała w prehistorii. Mało znanym faktem jest, że niemal wszystkie monumenty i piramidy w Egipcie noszą ślady po globalnej katastrofie sprzed ok. 13 000 lat, co wskazuje dobitnie na prehistoryczne pochodzenie jednej z największych potęg świata starożytnego.

odzyskane_szczescie_wolnosc_od_bagazu_z_dziecinstwa_large

Odzyskane szczęście – wolność od bagażu z dzieciństwa

Książka „Odzyskane szczęście – wolność od bagażu z dzieciństwa” autorstwa Wojciecha Gębury to interesująca i inspirująca pozycja, napisana w formie poradnika połączonego z pamiętnikiem.

Człowiek dorosły zawsze wraca myślami do okresu swojego dzieciństwa, bo to w domu rodzinnym są najważniejsze dla niego osoby i zdarzenia, które w decydujący sposób wpływają na kształtowanie charakteru.

Nasza przyszłość jest zdeterminowana przez najwcześniejsze lata życia. Borykając się z różnymi problemami, najczęściej składamy je na karb trudnych doświadczeń wyniesionych z dzieciństwa.

Autor kieruje swoje porady i przemyślenia do ludzi młodych, nastolatków jak i również osób dorosłych. Czytelnik znajduje w niej porady i wskazówki, które są uniwersalne i naprawdę działają, gdyż autor wypracował je na własnych doświadczeniach. Otwarcie o nich wspomina, stąd wcześniejsze określenie , że jest to pamiętnik.

Zrozumienie oraz określenie wielu rzeczy zajęło autorowi nawet kilkanaście lat. Jest on żywym dowodem na to, że trudne doświadczenia wyniesione z dzieciństwa można pokonać i przekształcić w coś dobrego.

Autor za wszelką cenę, wspominając swoje ciężkie, niejednokrotnie bolesne przeżycia chce pokazać, że szczypta dobrych wskazówek i osób gwarantuje sukces. Mimo doświadczeń skrajnie niesprzyjających i bolesnych można osiągnąć wszystko.

Udowadnia na swoim przykładzie, że człowiek wychowany w rodzinie patologicznej ma szansę na szczęśliwe życie, musi on jednak pokonać znacznie więcej przeszkód niż pozostali.

Książka bardzo motywująca, napełniająca czytelnika nadzieją, chęcią dążenia do walki o wspaniałe, spokojne życie.

Pamiętaj, że najistotniejsze nie jest to skąd pochodzisz, ale dokąd zmierzasz”

manipulacja

Manipulacja

Julia Buzdygan, autorka powieści „Manipulacja”, zaprasza nas na wycieczkę psychologiczną i duchową po świecie fantazyjnym. Kilkoro bohaterów powieści na skutek nagle pojawiających się dziwnych okoliczności zostaje przeniesionych do alternatywnych rzeczywistości, w których przeróżne scenerie, wydarzenia i koszmarne postaci aranżowane są przez ich własne zalęknione wyobrażenia oraz dominujące reakcje lękowe. Utwór został napisany tak zwanym językiem codziennym, bez nadmiernej ornamentyki czy sztucznej podniosłości, co pozwala na łatwe i szybkie rozumienie przewijających i przenikających się fikcyjnych rzeczywistości.

Dla naświetlenia talentu autorki, która w formie beletrystycznej przybliża czytelnikowi zakamarki ludzkich dusz, przyjrzyjmy się krótkiemu fragmentowi książki: „Tony, Cecilia i Suzanne to były złe duchy, koszmary, potwory… Odeszli na zawsze, pokonaliście ich. Ale to nie koniec. Każda osoba, która zmarła w domu, bądź w mieście, jest przeklęta. Właściwie to ich dusze. Każda z tych dusz błąka się po świecie, szukając pomocy, sposobu, by móc spokojnie odejść. Są niebezpieczne, nie panują nad sobą. Każdy kolejny dzień udręki robi z nich przerażające potwory.”

awanturnicy

Awanturnicy

Jest rok 1647, Rzeczpospolita znajduje się w schyłkowym momencie złotego wieku. Za kilka lat uwikła się w wojny z Rosją i Szwecją, co osłabi jej polityczną pozycję międzynarodową. Właśnie w tym momencie poznajemy bohatera powieści – Marcina Seradzkiego, wybitnego szkutnika, mieszkańca Gdańska. Marcin jest w podobnym położeniu co Rzeczpospolita. Właśnie skończył się w jego życiu złoty wiek, Polska nie zamierza rozbudowywać floty, więc jest bez pracy i prawie bez pieniędzy. Ponadto opiekuje się schorowanym wujem, który go wychowywał.

Pewnego wieczoru do tawerny, w której lubił przesiadywać przybywa Jakub Kettler, książę zależnej od Rzeczypospolitej Kurlandii i Semigalii. Jego wizyta w tym miejscu nie jest przypadkowa. Kettler proponuje Marcinowi pracę. Miałby zbudować statki, które posłużą księciu do poszerzania terytorium swojego państwa o zamorskie kolonie. Seradzki, po śmierci wuja przyjmuje propozycję. Wyjeżdża do Kurlandii, realizuje zlecone zadania i szybko zdobywa międzynarodowy rozgłos jako doskonały szkutnik. Staje się też jednym z najbardziej zaufanych ludzi księcia, który ma wobec Seradzkiego znacznie szersze plany…

„Awanturnicy” jest powieścią przygodowo-historyczną. Autor szybko wciąga czytelnika w wir dynamicznie zmieniających się wydarzeń. W tle głównej narracji przesuwają się losy Rzeczypospolitej, na które bohater książki jest bardzo wrażliwy. Bo – warto dodać – Marcin Seradzki jest polskim patriotą, który w momencie, gdy ojczyzna znajdzie się w trudnym położeniu, będzie potrafił zrezygnować i z kariery, i z możliwości ułożenia sobie życia z kochaną kobietą, by ratować Polskę…

na_glowie_stanelo_large

Na głowie stanęło

Życie Ryszarda oparte jest na codziennych, rutynowych czynnościach. Nudna praca wklepywacza danych do komputera, później domowe zacisze. Jego życie jest przewidywalne tak samo jak przewidywalna jest zmiana pór roku. Po lecie przychodzi jesień, tak samo jak po godzinach spędzonych w pracy nadchodzi czas odpoczynku. Ryszard lubi tę rutynę, ponieważ daje mu poczucie bezpieczeństwa. Mieszka na jednym z wielu osiedli wybudowanych w latach rozkwitu socjalizmu w Polsce. Tam się wychował i nadal mieszka w odziedziczonym po rodzicach mieszkaniu. Słowem – nuda.

Jednak pewnego dnia wszystko się zmieni. Na osiedlu pojawi się tajemniczy wandal, który nocami maluje samochody. Osobnik szybko zyska pseudonim Malarz, a w jego poszukiwania zaangażuje się cała społeczność osiedlowa. To doświadczenie zmieni Ryszarda i mieszkańców blokowiska.

„Na głowie stanęło” jest ciepłą komedią obyczajowo – sensacyjną poruszającą kilka tematów: tolerancji i solidarności społecznej oraz odwagi do podejmowania wyzwań, które nie tylko zmieniają, ale też wzbogacają nasze życie.

Polecam.

wrota_large

Wrota

Od czasu ukazania się ostatniej powieści Sōsekiego Natsume na polskim rynku minęło kilka lat. Ukazała się właśnie kolejna jego pozycja zatytułowana „Wrota”.

Książka przedstawia historię przeciętnego mężczyzny spędzającego każdy dzień pracując w biurze, a nocą rozmawiając ze swoją żoną. Ukrywa jednak tajemnicę, przez którą czuje się wyalienowany w społeczeństwie. Niespodziewanie odkrywa też, że istnieje całkiem realne zagrożenie, a przeszłość, której tak się obawiał, może go dopaść.

Sōseki Natsume urodził się w okresie odnowy Meiji (1868–1912), gdy w całym kraju dochodziło do ogromnych zmian kulturowych. Rozpoczął naukę na Uniwersytecie Cesarskim w Tokio, gdzie studiował literaturę angielską. Później wyjechał do Anglii jako stypendysta Ministerstwa Oświaty. Jest uznawany za twórcę nowoczesnej powieści japońskiej, na jego koncie znajdują się utwory obyczajowe, psychologiczne, poezje czy eseje. Jego powieści tłumaczone są na wiele języków. W Polsce ukazały się „Jestem kotem”, „Panicz” i „Sedno rzeczy”.

Go to Top