Posts tagged powieść obyczajowa

Roma i Amor – historia prawdziwa

Bohaterka powieści Jerzego Zielińskiego, Roma, w wieku trzydziestu trzech lat wychodzi za mąż za starszego od siebie o dwadzieścia pięć lat, niewidomego drobnego przedsiębiorcę. Małżeństwo z nim jest dla Romy pasmem cierpień. Igor znęca się nad nią psychicznie, fizycznie, stosuje też przemoc seksualną.

Utarczki słowne przechodziły często w rękoczyny i, mimo że Roma broniła się jak mogła, obrywała razy wymierzane w szale, przy użyciu białej laski, którą zawsze miał przy sobie.

Ten przedmiot, powszechnie używany przez niewidomych w celu bezpiecznego poruszania się w przestrzeni i stanowiący swoisty znak rozpoznawczy, znalazł w rękach Igora nowe, okrutne zastosowanie. W napadach szału bił nim na oślep, gdy udało mu się zapędzić przestraszoną kobietę w narożnik pomieszczenia.

W końcu zdesperowana kobieta, wykorzystując lubieżność męża, przyczynia się do jego śmierci. Jako wdowa przejmuje firmę. Bezpieczeństwo finansowe i wolność od tyrana powodują, że odżywa, odradza się jako kobieta.

Podczas wyjazdu z przyjaciółmi poznaje Piotra, mężczyznę czułego, wrażliwego i wykształconego. Piotr jednak cierpi na chorobę, która odbiera mu wzrok… Pomimo lęków wynikających z wcześniejszych doświadczeń, Roma postanawia związać się z nim. Wkrótce biorą ślub. Szybko się jednak okaże, że zza fasady kulturalnego i wrażliwego mężczyzny wydostanie się zupełnie inne oblicze tego człowieka…

Roma i Amor – historia prawdziwa” Jerzego Zielińskiego jest współczesną powieścią obyczajową o walce z niesprzyjającym losem, popełnianych w życiu błędach i pragnieniu miłości.

park dinozaurów

Park dinozaurów

„Park dinozaurów” Andrzeja Szmidli to powieść obyczajowa z tłem biznesu i polityki. Bohaterami są dwa pokolenia 50-latków i 25-latków. Karolina i Kamil – reprezentujący „młodych”, szukają swojej życiowej drogi. W poszukiwaniach odnajdują obraz kraju podzielonego na branże zyskowne dla elit i strefy niewdzięcznej pracy. Odkrywają niesprawiedliwy świat ukształtowany przez politycznych dygnitarzy. Powieść przedstawia bitwę o uzyskanie funduszy europejskich, z których bohaterowie korzystają w różny sposób. Ukazuje tym samym współczesnych dinozaurów „pożerających” słabszych osobników, przedstawiając coraz większy podział grup zawodowych, pomijany w mediach.

„Park dinozaurów” jest drugą, buntowniczą powieścią tego autora, po „10 rundach”. Książka obrazuje nasz współczesny kraj rządzony przez bogatych polityków, któremu warto się przyjrzeć i wyciągnąć wnioski. To także opowieść o miłości, romansie i rozłące, o szukaniu drogi czystej, nieskalanej i odkrywczej

81c30ef57c03_large

Larwy lumpenproletariatu

Kiedy przechodzimy szybciutko obok murku z siedzącymi typami spod ciemnej gwiazdy, kiedy zaczepia nas o 50 groszy jakiś żul, szybko czmychamy, nie zastanawiając się, kto to jest, dlaczego żebrze? Bo i co nas to obchodzi. Ale ci ludzie też mają życie, często mieszkają obok nas. „Larwy ” to powieść miedzy innymi o nich. O tym, jak ich losy splatają się z naszymi. Główna bohaterka Grażyna radzi sobie w życiu jak może. To nie jest młoda dziewczyna czy elegancka pracownica korporacji. Jest 47-letnią wdową, kobietą która chce się jeszcze podobać, chce być kochaną. Boryka się z codziennością, brakiem pieniędzy i niechęcią ludzką. Jest zniszczona, nie stroni od alkoholu i innych używek. Z jednej strony jest naiwna, ale też na swój sposób, aby przetrwać cwana. Kocha swoje dzieci. Syn to jej oczko w głowie, jest w stanie mu bardzo dużo wybaczyć. Córkę wydała za mąż, za „porządnego” mężczyznę, tzn. takiego, który ma stałą pracę i utrzyma rodzinę. Ale Grażyna musi też stawić czoło zachłanności swoich dzieci. Strach przed totalną biedą i bezdomnością powoduje, że im nie ufa i nie ustępuje całkowicie, co oczywiście ma swoje następstwa.

Poznajemy również Grażynę po 10 latach. Jest starsza, może trochę lepiej się jej powodzi. Ma wnuki, pracę, pomaga synowi. Jest potrzebna w rodzinie. Jednak ma problemy z córką, która załamała się nerwowo. Sama też odczuwa problemy zdrowotne. I mimo, że trochę starsza, dalej chce się podobać, może wyjść za mąż?

„Larwy” to powieść również o stereotypach, polskiej tolerancji na odmienność, ale też o pewnej zaściankowości. Duża doza poczucia humoru powoduje, że czyta się ją jednym tchem.

Zabójstwo z urojenia

Brygida chce być aktorką i marzy o wielkiej miłości. Jednak jej dominująca matka pragnie, by jej zjawiskowo piękna jedynaczka żyła w wielkim świecie i pławiła się w luksusie. Zahukana dziewczyna daje się przekonać do małżeństwa ze starym austriackim milionerem, w którym czuje się jak ptak uwięziony w złotej klatce. Gdy zakochuje się w polskim psychoterapeucie Emilu, postanawia wyfrunąć z klatki i wrócić do ojczyzny. Ponieważ uwielbiający ją mąż nigdy nie zgodzi się na rozwód, przychodzi jej do głowy myśl, by go otruć. Odrzuca jednak ów niecny zamiar na rzecz pozbycia się go w inny sposób. Interesuje się ezoteryką, okultyzmem, nawet satanizmem. Wytęża „złą energię”, by ściągnąć śmierć na męża. Gdy ten umiera na zawał, wpada w psychozę. Przekonana jest, że zabiła człowieka, czego nie może sobie darować. A choć po leczeniu w klinice psychiatrycznej udaje się jej uwolnić od choroby, nie opuszcza jej urojenie, że jest zabójczynią, które będzie ją prześladowało do końca życia i w decydujący sposób wpłynie na jej dramatyczne i niezwykłe losy.

Pytania o tożsamość, sens istnienia i wiarę w powieści Zgwałcona

 

Pytania o tożsamość, sens istnienia i wiarę – oto najważniejsze problemy, jakie stawia przed nami Stefania Jagielnicka-Kamieniecka w swej powieści „Zgwałcona”. (więcej…)

Marzenie Jurka Nowaka

Anglia, wbrew mitom o perspektywach, rozczarowuje Jurka na wielu płaszczyznach. Młody fizyk traci i pracę na uniwersytecie, i swoją kobietę – wszystko praktycznie jednocześnie. Boli go jednakże tylko jedna ze strat i wcale nie jest to nagłe pożegnanie z wybranką. Nadrzędnym celem naukowca jest bowiem realizacja życiowej misji, jaką jest nieznalezienie drogi do podróżowania w czasie. Nie jest to jednak byle jaka fanaberia z jego strony – nie dąży on do tego po to, by zyskać profity w postaci wyników losowania lotto. Jurek chce cofnąć się w czasie, aby nie dopuścić do zamordowania jego matki. Zdawałoby się, że wraz z pożegnaniem z Wielką Brytanią, ginie i jedyna szansa na swobodne prace badawcze mogące doprowadzić kiedyś do zrealizowania celu. Przypadkowo trafia ona jednak w jego ręce w ostatnim miejscu, w którym mógłby się jej spodziewać: w rodzinnej miejscowości. Ale czy znaczy to, że z niej tak po prostu skorzysta? Podróż w czasie, jak wszystko w życiu, ma swoje konsekwencje. A okazuje się, że podejmując się tego zadania, Jurek ryzykuje więcej, niż początkowo myśli. Zobacz książkę Amadeusza Putzlachera -Marzenie Jurka Nowaka

 

‘Krople spadały z nieba. Widziałem, jak tworzą na szybie strumienie i przesłaniają mi widok na i tak brzydkie drzewa pozbawione liści. Listopad nigdy nie był dla mnie uroczy. Ani na Wyspach, ani u nas nad Odrą. Z czego mam się niby cieszyć kiedy pada, robi się zimno, a dni są coraz krótsze? W szkole uczą o skarbach jesieni, ale nauczyciele sami się oszukują wmawiając nam, że to piękna pora roku. Jedyny pożytek z tej jesiennej edukacji to wiedza, że kasztany rosną na kasztanowcu i spadają z drzew. No właśnie. Spadają. Można powiedzieć, że tym spadaniem się zajmuję. Nazywam się Jurek Nowak i jestem fizykiem. Dlaczego nim zostałem? Na razie zdradzę tylko, że wiąże się to z moją matką. Wrócę jednak do miejsca, w którym zacząłem. Do tego z mokrą szybą. Był to budynek uniwersytetu, na którym pracowałem od niedawna. Dopiero co skończyłem studia, ale udało mi się zostać jako członek kadry. Pracownik akademicki to robota marzeń. Niewiele godzin. Praca z ludźmi, którym zależy, bo chcą się czegoś nauczyć. Godziwe zarobki. Właściwie brak powodów do narzekania. Jednak ta sielanka miała się skończyć już za parę chwil. Wiedziałem o tym, odkąd doktor Kapoor chciał ze mną porozmawiać.’

Szukając jutra – Piotr Wołoszyk

 

Autor pisząc książkę pt. „Szukając Jutra” jako, że jest praktykującym katolikiem chciał ukazać zagrożenie, jakie płynie z nieprzestrzegania choćby jednego Przykazania Bożego. Wiele osób twierdzi, iż przestrzega te najważniejsze. „Nie zabijaj”, „nie cudzołóż”, „nie kradnij”. Ale czy można powiedzieć, że jedne przykazania są ważniejsze, a inne mniej ważne? Czy takie rozumowanie jest mądre? Przecież nie po to Dekalog składa się z dziesięciu przykazań, aby przestrzegać tylko kilku. „Ktoś, kto nie ma jednego palca u nogi, czyż nie będzie kulał? A przecież będzie posiadał jeszcze dziewięć! Tak samo jest z Dekalogiem, jeżeli któreś z przykazań pominiemy, przestrzegając pozostałe dziewięć, to czy chcemy tego, czy nie, nasza wiara będzie kuleć!”.

(więcej…)

alicja_w_krainie_iluzji

Alicja w krainie iluzji

 

W obiegu księgarskim ukazała się nowa powieść psychologiczna o tytule „Alicja w krainie iluzji”. Autorką tej powieści jest Anna Skrzyniarz a książka opowiada losy młodej dziewczyny. Te losy jak przystało na powieść psychologiczną są ściśle związane z wewnętrznymi przeżyciami i doznaniami tytułowej bohaterki – Alicji. Powieść nie jest ciągiem następujących po sobie chronologicznie wydarzeń ale kolejne wydarzenia i rozmowy przeplatane są zapiskami z pamiętnika bohaterki, dzięki czemu poznajemy bliżej jej wnętrze i stosunek do bieżących zdarzeń. Historia Alicji rozpoczyna się w jej dzieciństwie na małej wsi gdzie mieszka ona z rodzicami – rolnikami. Już wtedy ujawnia się skłonność do marzycielstwa i fantazjowania, która potem stanie się jej motorem napędowym w życiu. Mała Alicja opowiada dzieciom ze swej szkoły że mieszka w porcelanowej chatce i odwiedzają ja bajkowe postacie jak elfy i skrzaty. Dzieci początkowo dają wiarę w te kłamstewka ale rosnąc przekonują się że Alicja to „kłamczucha” i od tej pory nasza bohaterka nie ma już przyjaciół w szkole. Lata mijają i Alicja pragnie studiować w Krakowie ale środki rodziców nie pozwalają na to i tak zaczyna się jej emigracja zarobkowa. Najpierw Alicja trafia do Niemiec gdzie jest opiekunką do dziecka. Spotykają ją przykre przeżycia. Potem Alicja trafia do Szwajcarii aby następnie znaleźć się w Wielkiej Brytanii. Tutaj trafia do osobliwego baru dla mężczyzn, gdzie ci ostatni płacą za towarzystwo dziewczyn. W tym wszystkim chodzi o rozmowy dla samotnych mężczyzn. Alicja pełni rolę europejskiej gejszy. W ten sposób zaczyna się cała historia a co z niej wyniknie i co jeszcze się zdarzy przeczytać już trzeba w samej powieści.

kolega_pracuje_glowa

Kolega pracuje głową

 

Kolega pracuje głową” to nowa powieść o charakterze autobiograficznym, której autorem jest Przemysław Lizniewicz. Powieść niewątpliwie zasługuje na miano literatury faktu chociaż nie ma w niej zbyt wiele odniesień do znaczących wydarzeń historycznych, które by stanowiły tło opowieści o życiu głównego bohatera. Jednak poznajemy dosyć szczegółowo życie głównego bohatera z wydarzeniami dosyć pospolitymi, które mogły by być udziałem każdego człowieka. Opowieść zawarta w książce zaczyna się od momentu wczesnego dzieciństwa i wiedzie nas do dorosłości bohatera. Akcja rozpoczyna się kiedy Przemek (główny bohater) ma 4 lata. Przemek ma poczucie że żyje w bardzo uporządkowanym i grzecznym otoczeniu co bardzo mu przeszkadza. Poznajemy wydarzenie z życia chłopca przez pryzmat jego myśli objawy życia wewnętrznego. Przemek ma buntowniczą naturę i chętnie by stał się niegrzeczny ale jakoś mimo złych myśli pozostaje grzeczny. W tym młodym wieku rodzi się w nim podziw dla „dużych” chuliganów, w wieku 11 lat i on chce mieć 11 lat aby się jego wszyscy bali. Wreszcie osiąga wspomniany wiek ale się rozczarowuje, pomimo łobuzersko nasuniętej czapki na oczy nie budzi powszechnego przerażenia. W życiu Przemka jak i całego jego osiedla ważną role odgrywać zaczyna niejaki Kuba. Kuba jest silny i umie się bić, te właściwości wykorzystuje do terroryzowania swych kolegów. Sytuacja ta trwa przez lata od szkoły podstawowej do pełnoletności. Cała okolica boi się Kuby i ulega jego nakazom i kaprysom. Tak jest do momentu kiedy rodzice terroryzowanych dzieci zgłaszają sprawę na policję i koniec końców Kuba trafia do więzienia. Taki oto jest los króla pięści. To jest migawka z dzieciństwa i młodości Przemka aby poznać jego losy dokładniej i dalszy ich ciąg trzeba już sięgnąć do powieści. Miłej lektury.

milosc_kliniczna

Miłość kliniczna

Właśnie się ukazała nowa powieść o charakterze obyczajowym i miłosnym pod tytułem „Miłość kliniczna”. Jest to historia młodej dziewczyny , która poznając co to jest miłość w różnych jej odcieniach dojrzewa emocjonalnie i staje się młodą kobietą. Akcja powieści rozgrywa się na przestrzeni dwóch lat ale powieść nie jest chronologicznie uporządkowana. Są w niej liczne wspomnienia – opowieści i retrospekcje, z których dowiadujemy się coraz to nowych wydarzeń kształtujących osobowość głównej bohaterki. W pierwszym rozdziale nieco poznajemy główną bohaterkę. Dowiadujemy się z jej relacji o tym że miała się urodzić chłopcem oraz o tym że nie lubi ona psów i fryzjerów. Potem zagłębiamy się w świat naszej bohaterki coraz bardziej. W dalszej części powieści poznajemy dalsze losy bohaterki. Na początku poznaje ona swoja pierwszą szkolną miłość. Chłopak jednak nie dotrzymuje naszej bohaterce wierności uczuciowej. On i jej najlepsza przyjaciółka mają się ku sobie. Nasza bohaterka zrywa kontakt z obojgiem. W swym nieszczęściu trafia w nocy na blog gdzie nieszczęśliwi ludzie pisują w samotności. Na jej wpis reaguje nieznany internauta podpisujący się jako super bohater. Z tego wydarzenia rodzi się w naszej bohaterce prawdziwa i silna miłość romantyczna. Ten nowy chłopak nosi miano Fernando. Nasza bohaterka poznaje też jego przyjaciela Pawła. Świat naszej bohaterki staje się wspaniały. To jednak nie trwa długo Fernando niespodziewanie znika i nie można go nigdzie odnaleźć. Romantyczna miłość przeradza się w uzależnienie i toksyczną miłość. Ciekawe jest zakończenie książki, które nie wiadomo jakie jest, szczęśliwe czy też nie.

Go to Top